Archiwum dla Narzędzia

Jednostki naukowe do końca sierpnia muszą wywiązać się z obowiązku przekazania danych o publikacjach naukowych oraz innych osiągnięciach naukowych do Systemu Informacji o Nauce (POL-on). Muszą zdać sprawozdanie zawierające dane o publikacjach, których autorzy wskazują jednostkę w afiliacji. Sprawozdanie jest w istocie bazą danych z rekordami publikacji. To w większości publikacje pracowników, ale mogą być wśród nich również publikacje osób niezatrudnionych w jednostce, np. doktorantów.

Kompletowanie i składanie sprawozdań w minionym okresie sprawozdawczym było koordynowane przez Index Copernicus International (ICI) – poprzedniego operatora Polskiej Bibliografii Naukowej, będącej częścią Systemu Informacji o Nauce. Sposób przesyłania danych był przedmiotem krytyki wielu osób zaangażowanych w proces po stronie jednostek naukowych. Komentowano m.in. działanie Modułu sprawozdawczego Polskiej Bibliografii Naukowej, specjalnego narzędzia służącego do składania i przeglądania sprawozdań. Krytykowano przyjęte (przez operatora) rozwiązania w zakresie nadawania uprawnień pracownikom jednostek, zatwierdzania rekordów, zamykania sprawozdań czy prezentacji danych o publikacjach osobom zainteresowanym (pliki PDF).

W 2016 r. nowym operatorem został Ośrodek Przetwarzania Informacji (OPI) – Państwowy Instytut Badawczy. Nowy operator udostępnił kolejne narzędzie służące do sprawozdania publikacji, tj. Nowy moduł sprawozdawczy Polskiej Bibliografii Naukowej. Umożliwił jednakże jednostkom podjęcie decyzji, z którego narzędzia (starego czy nowego) chcą skorzystać w 2016 r. W przyszłości ma być dostępne wyłącznie jedno narzędzie – jeden moduł sprawozdawczy.

Zmiana operatora daje nadzieję, że sprawozdawanie danych o publikacjach będzie prostsze, a narzędzia będą bardziej przyjazne użytkownikom. Jak jednostki naukowe ocenią sposób działania nowego operatora pokaże czas. Wiele jednostek z pewnością zdecyduje się wykorzystać moduł sprawozdawczy przygotowany przez poprzedniego operatora (uzupełniony o nowe funkcjonalności przez OPI). Jednakże wśród jednostek znajdą się również takie, które zdecydują się na użycie nowego modułu sprawozdawczego. Do nich kieruję ten i kolejny wpis o sposobie składania sprawozdań w nowym module.

Czytaj dalej…

Biblioteka Narodowa uruchomiła w październiku Cyfrową Wypożyczalnię Publikacji Naukowych Academica – nowy serwis zaprojektowany z myślą o studentach i pracownikach nauki. To właśnie ta grupa najczęściej korzysta z tradycyjnych wypożyczeń międzybibliotecznych, czyli z możliwości zamówienia (w swojej bibliotece) egzemplarza książki ze zbiorów biblioteki znajdującej się w innym mieście. Academica ma usprawnić wypożyczenia międzybiblioteczne, a fizyczne egzemplarze (przesyłane między bibliotekami książki) zastąpić przygotowanymi przez Bibliotekę Narodową odpowiednikami cyfrowymi.

Od momentu pojawienia się pierwszych informacji o projekcie (2009) rozgorzała dyskusja. Jedni czekają na Academikę z utęsknieniem, inni wróżą jej szybką porażkę. Ja zachowuję umiarkowany entuzjazm czując jednocześnie zobowiązanie do odmitologizowania Academiki i pokazania jej potencjału oraz wad, innymi słowy do wyjaśnienia, czym jest, a czym nie jest Academica.

Czytaj dalej…

Google Dokumenty przechodzą metamorfozę. Od 11 marca użytkownicy tego serwisu mają możliwość skorzystania z kilkudziesięciu wtyczek zintegrowanych z Dokumentami. Wśród dodatków znalazła się wtyczka EasyBib – popularnego generatora bibliografii.

Czytaj dalej…

12 stycznia 2014 r. Thomson Reuters zrezygnował z Web of Knowledge. Popularna platforma amerykańskiego dostawcy produktów bibliometrycznych (w tym tzw. Listy filadelfijskiej) zmieniła nazwę na Web of Science. Serwis zyskał również nowy interfejs. I choć rewolucji (w sposobie korzystania z serwisu) nie ma, warto pokazać, jak wydobyć podstawowe dane bibliometryczne na potrzeby indywidualnego użytkownika.

Czytaj dalej…

Dlaczego obchodzi mnie polska norma PN-ISO 690? Niewielu autorów widziało ją na oczy, ale i tak musieli podporządkować się opisanym w niej zasadom bibliograficznym, a raczej interpretacji tych zasad przez wydawnictwo (wymogi edytorskie dla autorów artykułów i książek) czy uczelnie (wymogi edytorskie dla autorów prac dyplomowych i dysertacji). Wśród polskich akademików upowszechniają się (powoli) różnorodne narzędzia usprawniające gromadzenie i włączanie cytowanych prac do przygotowywanego manuskryptu. Niestety PN-ISO 690 słabo poddaje się automatyzacji. To fakt, który moim zdaniem, prowadzić będzie do wygaszania zainteresowania tym standardem na rzecz innych międzynarodowych rozwiązań, bardziej przystających do potrzeb współczesnych „piszących”.

Czytaj dalej…