Akademicka ściąga. Przypis, odsyłacz, cytowanie

21 września 2015 — 1 komentarz

Kilka dni temu zostałam poproszona o pomoc we wskazaniu różnic w terminologii związanej z cytowaniem, czyli powoływaniem się na zewnętrzne źródła w publikacjach naukowych. Z mojej odpowiedzi przekazanej za pośrednictwem poczty elektronicznej postanowiłam przygotować wpis, uznając że może być on przydatny osobom przygotowującym zasady edytorskie, pracownikom uczelni prowadzącym seminaria lub zajęcia kształtujące kompetencje akademickie. Na warsztat wzięłam terminy: cytowanie, przypis, odsyłacz oraz bibliografia.

Cytowanie

1) Czynność powołania się (odwołania się) przez autora danego utworu do fragmentu pracy innego autora lub fragmentu własnej pracy (autocytowanie). Polega na zamieszczeniu w określonym miejscu utworu danych bibliograficznych wykorzystanej pracy zgodnie z przyjętą konwencją, czyli stylem cytowań. Cytowanie pracy jest wymagane w następujących przypadkach:

  • dosłownego przejmowania fragmentu pracy (direct quotation),
  • parafrazowania pracy lub jej fragmentu,
  • dokonania syntezy lub analizy pracy lub jej fragmentu.

2) Rezultat powołania się (odwołania się) przez autora danego utworu na pracę innego autora lub własną pracę. Tak rozumiane cytowanie powinno stanowić dowód na zapoznanie się autora z wykorzystaną pracą i jednocześnie jest miarą wykorzystania tej pracy (stosowaną w bibliometrii i naukometrii).

Przypis

Pomocniczy, wyodrębniony element tekstu, zamieszczony w dolnej części strony (przypis dolny) lub za tekstem zasadniczym (przypis końcowy), powiązany z fragmentem tekstu głównego za pomocą odsyłacza. Odsyłacz do przypisu ma najczęściej postać liczby umieszczonej w indeksie górnym. Można wyróżnić przypisy bibliograficzne oraz przypisy o innym charakterze (np. rzeczowe, wydawnicze). Przypis bibliograficzny zawiera opis bibliograficzny pracy (lub jej określonego fragmentu), na którą autor powołuje się w tekście zasadniczym lub na którą chce dodatkowo zwrócić uwagę czytelnika.

Odsyłacz

Oznaczenie w tekście głównym powiązania z przypisem lub opisem bibliograficznym umieszczonym w bibliografii załącznikowej. Można wyróżnić:

  • odsyłacz numeryczny (liczbowy, cyfrowy) w postaci liczby (cyfry arabskie) zamieszczonej w nawiasie kwadratowym lub okrągłym lub w indeksie górnym,
  • odsyłacz w formie nazwy i daty, nazywany też odsyłaczem harwardzkim, składa się z nazwiska autora lub początku tytułu oraz daty publikacji podanych  w nawiasie okrągłym lub kwadratowym.

Bibliografia

Wykaz źródeł, na które autor powołuje się w swoim utworze (reference list) lub na które powołuje się i z którymi dodatkowo zaleca się zapoznać.

Zdjęcie: Academic / Tim Ellis (Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne)

Ewa A. Rozkosz

Wpisy

Edukacja informacyjna jest moją pasją i częścią zawodowej codzienności. Balansuję pomiędzy działalnością bibliograficzną, a rynkiem szkoleń. Podglądam nowinki ICT, szukając dobrych praktyk w zakresie wykorzystania nowych technologii w uczeniu się i nauczaniu.

Jedna odpowiedź do Akademicka ściąga. Przypis, odsyłacz, cytowanie

  1. Zaprezentowane artykuły cechuje głębia merytoryczna usadowiona w logicznej strukturze metodologicznej i opracowanie z niezwykłą starannością edytorską. Gratulacje.

Dodaj komentarz

*

Dostępne są wybrane znaczniki HTML. <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>